KİM KİMİ YOLDA BULMADI Kİ?

            Kim kimi yolda bulmadı ki? Yolda bulduklarımızla devam etmiyor muyuz bu yolculuğa? Birlikte yola çıkmak ne kadar doğru bir kavram? İnsanoğlu tek yumurta ikiziyle dahi birlikte çıkabiliyor mu yolculuğa? Belki şunu diye bilirsiniz, “Yolun bundan sonrasına birlikte devam edelim.”

            Aslında kavramları bu kadar irdelemenin kime ne faydası var ki? Yirmi yılı aşkın zamandır yolda kimse yokken, bir hareketlilik var, “yollar yürümekle aşınmaz diyerek” birileri yollara düşmüş. Sahi bu yürüyüşe katılanlar arttıkça daha güçlü olmaz mıyız? Yolda yürüyenlere katılmak, “Biz de varız” demenin kime ne zararı olabilir ki? Birileri “Bu yola niye girdiniz, çıkın!” mı dedi.

            Sahi, birileri görev vermeden bir işe başlayamayacak mıyız? Hep birilerinin görev vermesini mi bekleyeceğiz? Bize görev verenlere kim görev verecek? Bu görev dünyaya insan olarak geldiğimizde zaten verilmemiş mi? Yirmi yılı aşkın zamandır birilerinin görev vermesini bekleyenler için, bu soru biraz garip değil mi? Yirmi yılı aşkın zaman ömürlerimizden gitmedi mi? Daha ne kadar görev bekleyecektik ki?

            Bırakın görev beklemeyi. Bakın yola düşenler var… Gelin onlara katılalım, birlik olalım, güç olalım. Buna kim ne diyebilir ki? Yürünecek yol varken, patikalar oluşturmanın kime ne faydası olabilir?

            Elbette belli arkadaş gruplarının, dostların, belli şehirlerde bulunanların bir araya gelmesi güzel bir şey. Bunları yapmak gerekir, zaten yapıyoruz da. Ama aynı tarihe getirmenin kime ne faydası var. Farklı bir tarihte olursa birkaç kişinin daha katılması daha güzel olmaz mı?   

            Ve öyle oldu… Yola çıkanlarla yolda bulunanlar birleşti… Olması gereken de zaten buydu. Özverili dostlara teşekkürler…

            2009 yılında bir gün Tufan GÖKPINAR ile telefonda görüştüm. “Haberin var mı? Afyon Maliye Mezunları diye Facebook’ta grup kurmuşlar. Bana davet geldi, sana da davet gönderdim” dedi.

            Gruba katıldığımda yirmi yılı aşkın zamandır ilk kez böylesine geniş kitleye ulaşabilme imkanım oldu. Yıllardır görmediğim nice arkadaşıma ulaştım. Çok farklı bir duyguydu. Anlatılmaz, yaşanır…

            Sonrasında “Afyonmaliyemezunları.com” sitesi. Ne diyebilirdim ki. Şunu demek gerekiyor, “Sevgili Nurcan MERDİVENCİ, Sevgili Akif KANAR, Sevgili Hazım GÜNEŞLİ ve diğerleri, emeği geçenler…” hepinize çok ama çok teşekkürler…

            2-3 Ekim’de, AFYON’da buluşmak dileğiyle tüm Afyon Maliye Mezunlarına Selam olsun, yolumuz açık olsun. Saygılar, Sevgiler…

            Olgun CİHAN