DOSTA VEDA

O soğuk ocak günü son yolculuğuna uğurlamak için beklerken, Halil'i bu denli özel yapan, herkesin sevdiği bir insan olmasının nedeni neydi diye düşünüyorum.Halil'le İlgili okuldaki ve daha sonraki anılarımı yokluyorum.

Halil kendi olmayı başaran nadir insanlardan biriydi.Sivri dilli olmasına rağmen içinde kötülük beslemeyen, herkese açık sımsıcak kalbi olan bir ağabey, bir dosttu.

Hatırlamaya çalıştıkça görüyorum ki o zamanlar henüz işlenmemiş, yabancılaşmamış,ayrıştırlmamış tabiri caizse hayatın çemberinden geçmemiş arkadaşlıklarımız, dostluklarımız ne güzelmiş.Halil her zaman bizlere karşı öyle kaldı.Ya bizler?Gerçekten o'na karşı davranışlarımızda o kadar saf ve samimiydik bilemiyorum.

Düşünüyorumda yaşadıkların seni hepimizden daha çok olgunlaştırırken birazda yalnızlığa itivermiş meğerse.

Oysa her telefonlşmamızda program yapardık.Bunları gerçekleştirememenin ne kadar acı olduğunu, insan böyle bir durumda anlıyor ancak.Demekki içinde yaşadığımız an önemliymiş .Yapmak istediklerimizi ertelememek lazımmış.

Bir araya geldiğimizde ne kadar çok konuşurduk.Daha çok Halil konuşurdu.Genellikle gecenin ilerleyen saatlerinde Hatice ısrarla aramaya başlar ondan sonra biterdi sahbet.Biliyormusun dostum, ekonomi ve siyaset üzerine kitap okumanında bir keyfi kalmadı, seninle yapacağımız tartışmalar olmadıktan sonra.Tabii birde hep konuşupta yapamadığımız Boğazda bir iki kadeh bir şey içmekte çok anlamlı gelmiyor artık.

Aslında haklısın,senin gibi bir duygu insanı bu yaşanılanların yükünü nasıl çekerki.Toplumun riyakarlığı, insanların birbirinin yüzüne gülüp arkasından konuştuğu bir ortama nasıl uyum sağlarki.Hele günümüzde yaptığı işi dürüsütçe yapmaya çalışmak, bir yerlere gelmek için yılların çabasına rağmen birilerine yaranamadan  hak ettiğin yere gelememek.Dürüstlükten ödün vermemek kolay mı bu dönemde.

Olmadı Halil  daha yaşanacaklar varken böyle !! olmadı.Zenginimizde, fakirimizde iyiside kötüsüde hapimiz için ölüm en büyük eşitleyici Ne varki insanın sevdiklerini kaybedişi büyük eksiklikler yaratıyor hayatta.Çok görüşemesek bile senin oralarda bir yerlerde olman ne kadar önemliymiş meğerse.

Her aklıma geldiğinde o muzip gülüşünle hatırlayacağım seni, seni tanımış olmanın mutluluğuyla.Hoşçakal dostum.Allah mekanını cennet etsin.