Türkiye’ nin dört bir yanından kalkıp bavullarımıza yerleştirdiğimiz kıyafetlerin arasına serpiştirilen umutlarla geldik  bu küçük şehre.

             Gün oldu güldük kahkahalarla,  gün oldu kendi dertlerimize ağladık, gün oldu başkasının dertlerine ağlamayı öğrendik.

             Bir kırılma noktasıdır o dönem herkesin hayatında. Yol haritasının yavaş yavaş çizildiği şekil aldığı yegane dönem.

             Elbette çok şey öğrendik iktisat, muhasebe, kamu yönetimi dersinde…… Ama en önemlisi hayat okuluna zorluklarla, emek sarf ederek, sevgiyle, özlemle başladık hepimiz.

             Her sohbetin, her üzüntünün, her kahkahanın, her ağlayışın ardından inci tanesi gibi bir bir topladığımız tecrübeyi sığdıramadık,  umutlar yerleştirerek geldiğimiz bavulun içine. Yüreklere yazıldı 4 yılın öyküsü satır satır……. 

             Herkesin payına neler düştü bilinmez ama arkadaşlık, dostluk düştü ortak hesaplara. Cesaret düştü, direnme, sevinç, üzüntü düştü. Benlik düştü birde, öğrenme açlığı düştü. 

             Hayatta bu kadar çok geniş öğrenme alanının insana sunulduğu başka bir zaman dilimi olamaz herhalde…....

            Farkında olarak ve olmayarak kendimize ne çok şey kattığımızı veya katamadığımızı anlamak biraz zaman alıyor belki.

    Ama bugün yolumuz, ruhumuz açıksa o dönemde toplayabildiklerimizin sayesindedir.

 BİR ŞEKİLDE BİZLERE KATKIDA BULUNAN HERKESE  

YÜREKTEN SEVGİ VE SAYGILARLA..…

NURCAN MERDİVENCİ